Gronkowiec złocisty

By | Luty 16, 2017

Gronkowiec złocisty
5 (100%) 3 głosów
W przeciwieństwie do wirusów, bakterie odgrywają bardzo ważną rolę w obiegu pierwiastków w przyrodzie, produkcji witamin enzymów itp. Jednak niektóre z nich wywołują choroby i są groźne dla człowieka. Taką bakterią jest gronkowiec złocisty.

Co to jest gronkowiec złocisty

To bakteria powszechnie występująca w glebie i powietrzu, z którą stykamy się na co dzień i nie czyni nam żadnej krzywdy. Nosicielami gronkowca złocistego są ludzie i zwierzęta. Ocenia się, że w państwach rozwiniętych może być to nawet 50% populacji. Sam gronkowiec nie powoduje jednej konkretnej choroby, ale w sprzyjających warunkach atakuje organizm i może powodować schorzenia o różnym charakterze.

Gronkowiec złocisty najczęściej umieszcza się w nosie, gardle, na skórze oraz drogach rodnych kobiet, dlatego też najczęściej wywołuje infekcje związane z tymi częściami ciała.

Choć prawie połowa z nas jest nosicielami gronkowca (czasami tylko okresowo), to chorują tylko osoby z obniżoną odpornością organizmu.

Do zakażenia gronkowcem dochodzi:

  • drogą kropelkową,
  • poprzez kontakt bezpośredni,
  • poprzez kontakt pośredni – sztućce, naczynia.

Gronkowiec złocisty i jego objawy

Objawy zakażenia gronkowcem są uzależnione od typu zakażenia, które wywołał. Najczęściej są to:

  • zakażenia skórne – czyraki, zapalenie mieszka włosowego, ropnie, liszaje, ale także odleżyny, gronkowiec może być przyczyną zakażenia ran pooperacyjnych lub ran powstałych w wyniku nieleczonej cukrzycy;
  • zakażenia pokarmowe – jedno z najczęściej występujących, źródłem zakażenia są skażone bakterią pokarmy, o ile sama bakteria ginie podczas obróbki termicznej, o tyle produkowane przez nią toksyny są odporne na wysokie temperatury, takie objawy jak wymioty, biegunka mogą wystąpić już w 2 godziny od spożycia pokarmu;
  • zakażenia dróg oddechowych – najczęściej to zapalenie płuc, tchawicy, ale także częstych infekcji gardła.

Gronkowiec złocisty i jego leczenie

Wykrycie gronkowca złocistego następuje w wyniku badań mikroskopowych krwi, moczu lub próbki zakażonej tkanki. Samo wykrycie to jednak dopiero początek walki z gronkowcem.

Leczenie jest bardzo trudne z kilku powodów. Po pierwsze, nie zawsze lekarz przy zapaleniu tchawicy lub zapaleniu płuc zleca pobranie wymazu. Najczęściej leczy objawowo, a dopiero gdy dolegliwości nie ustępują, zleca wykonanie posiewu i antybiogramu. Po drugie, gronkowiec złocisty oporny jest na wiele antybiotyków, niestety jest to skutek ich nadużywania i mutowania bakterii. Po trzecie, każdy rodzaj zakażenia wymaga stosowania odrębnej strategii leczenia.

W przypadku gronkowca skórnego najważniejsze jest oczyszczanie rany i usuwanie wydzieliny ropnej. Antybiotyki stosowane są w postaci maści i płynów do przemywania.

W przypadku zakażenia pokarmowego najważniejsze jest zatrzymanie wymiotów i biegunki oraz nawodnienie organizmu, koniecznie trzeba też przywrócić właściwą florę bakteryjną za pomocą probiotyków. Antybiotyki stosowane są bardzo rzadko.

Leczenie zapalenia górnych dróg oddechowych polega głównie na podawaniu antybiotyku celowanego, czyli takiego, który zniszczy gronkowca.

One thought on “Gronkowiec złocisty

  1. Hirek

    Zakażenie gronkowcem możliwe jest również poprzez to, że dostanie się on do nieświeżego jedzenia w stołówce. W Gdyni w przedszkolu był taki przypadek, a potem okazało się, że winna tylko kucharka, a cwaniaki z urzędu miasta oczywiście bez winy i wszyscy się wykręcili od odpowiedzialności. Przedszkole miejskie, a gronkowiec złocisty nie wiadomo skąd…

    Reply

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *